چرا موسوی و کروبی به مناظره با اعلمی نمیآیند
نوید محمدی
اعلمی طی چندین نامه سرگشاده آقایان موسوی و کروبی را به مناظره دعوت کرده است ولی این دو کاندیدای ریاست جمهوری خم به ابرو نیاوردهاند و از کنار این دعوتها بیتفاوت گذشتهاند . در این یادداشت نگاهی کوتاه به این مسئله خواهیم داشت.
آیا اعلمی حق دارد که اصلاح طلبان را به چالش بکشد ؟
اعلمی خود از اصلاحطلبان واقعی به شمار میاید که در عمل و گفتار همواره وفاداری خود به آرمانهای اصلاح طلبی و نه به شخصیتهای اصلاح طلب را نشان داده است . او برخلاف برخی اصلاح طلبان که طیف عظیمی از تکنوکراتها را نیز شامل میشود ،تنها معیار اصلاح طلب بودنش این نیست که پیوسته در کنار برخی از سران جریان اصلاح طلبی باشد. 2 دوره نمایندگی و مقالات پیش و پس از نمایندگی بروشنی مویّد این است که اعلمی همواره در نقد وضع موجود تلاش کرده است و در نقدهای خود حوزهی خودی و غیرخودی تعریف نکرده است . او اگر در دوران قدرت احمدینژاد نقدهای تندی بر احمدینژاد داشته ،در دوران خاتمی هم با وجود این که در لیست جبهه دوم خرداد نقرار گرفته بود ،در نقد انحرافات جریان اصلاح طلبی نقشی مؤثر داشته است.
همگان بخوبی واقفند که وقتی از اصلاحات صحبت میکنیم ،منظور ایجاد تغییرات حداکثری ممکن نسبت به شرایط موجود است . اما آیا سران باسمه ای ای باصطلاح جبههی اصلاحات که با صد من سریش هم نمی توان آنها را اصلاح طلب نامید نظیر موسوی و کروبی توانایی تغییر وضع موجود را دارند ؟
اگر از 4 سال اخیر چشم پوشی کنیم ،چه در دوران خاتمی و چه در دوران هاشمی ،در واقع کشور توسط کابینه موسوی اداره شده است ،که یا در قامت وزیر حضور داشتهاند و یا در سطح مدیران ارشد .
کروبی نیز دو دوره ریاست پارلمان را بر عهده داشته است که عملکرد شیخ اصلاحات در مجلس ششم برکسی پوشیده نیست و همچنان نقل محافل است. یاز اینرو به اعتقاد نگارنده افرادی که بزرگترین سهم را در ایجاد وضع موجود داشتهاند ،برای تغییر آن فاقد آمادگی لازم هستند و بعید بنظر می رسد که به ایجاد تغییرات مطلوبی که مد نظر جامعه است ،معتقد و پایبند باشند.
اکنون جای این پرسش مطرح می شود با فرض اینکه شهرت اعلمی کمتر از کروبی و موسوی است آیا مشهور بودن ایندو می تواند دلیل خوبی برای رد مناظره باشد !؟
اصلاح طلبان دو قوه مجریه و مقننه را خود دو دستی تقدیم اصولگرایان کردند و از اینرو می توان گفت که سهم اصلاح طلبان در شکست بیشتر از سهم اصولگرایان در پیروزی بوده است .با این وصف معلوم نیست که این گروهک های سیاسی بعد از 4 سال با کدام پشتوانه و استدلال مجددا وارد عرصه انتخابات شدهاند.
در انتخابات پیشین اوباما یک سناتور تازه کار بود و رقیب هم حزبی اش خانم کلینتون شخصی پرآوازه بمحسوب می شد که حداقل 8 سال بعنوان همسر رئیس جمهور پیشین آمریکا شناخته شده بود . اما حزب دموکرات نه تنها به شهرت هیلاری کلینتون بسنده نکرد ،بلکه فضا زا برای صحبت ها و مناظرههای این دو کاندیدا آنقدر باز گذاشت که بالاخره با موجهتر دیده شدن اوباما،خانم کلینتون ادامه راه را به ایشان سپرد.در ایران هم مناظره موسوی ،کروبی و اعلمی می تواند همین مسیر را هموار سازد.
آیا با شعارهای سربسته و مبهم میتوان سکاندار تغییرات بود؟
اخیرا به نقل از مسئول ستاد انتخاباتی آقای کروبی در استان آذربایجان شرقی شنیده شد که کمیته اصل 15در این ستاد تشکیل شده است .در نگاه اول این خبر بسیار خوشایند به نظر میرسد.اما شعار محض بودن این مسئله کاملا واضح است . فرض میکنیم بعد از 30 سال آقای کروبی به این نتیجه رسیدهاند که این اصل مصرح در قانون اساسی باید اجراء شود ،اما آقای کروبی اگر به این نتیجه رسیدهاند چرا اجرای این اصل را از ارگان شخصی خود یعنی روزنامه اعتماد ملی شروع نمیکنند. آیا این روزنامه در طول سالهای فعالیتش صفحه و یا ستونی به زبان اقوام و ملل غیرفارس داشته است که آقای کروبی اینبار میخواهند این عمل شایسته را در وسعت کشور انجام دهند ؟
اما آقای موسوی که از مردان خوشنام ولکن ساکت 20 سال اخیر بوده است . ایشان در 20 سال اخیر سکوت اختیار کردهاند و بعد از 20 سال آمدهاند با سخنانی غیر شفاف از بیانات و اعمال دیگران اظهار تاسف میکند. کافیست که ایشان از سهام عدالت و طرح امنیت اجتماعی و … انتقاد کنند تا رسانههای رنگارنگ جناح اصلاح طلب با تیترهای درشت این سخنان را منعکس کنند . اما معلوم نیست که خود ایشان چه کار میخواهند بکنند و اصلا برای چه میخواهند رئیس جمهور شوند . آیا تنها هدف اینست که احمدینژاد رئیس جمهور نشود؟
همانگونه که در فوق ذکر شد ،مهمترین معضل جناح اصلاح طلب و مهمتر از آن دغدغه انبوه جمعیت خواهان تغییر عدم تبیین شعارها و راهکارها از سوی 2 کاندیدای مشهور اصلاح طلب است .در چنین شرایطی جهت ایجاد فضایی شفاف تر ،ضرورت یک مناظره بین 3 کاندیدای مدعی ایجاد تغییرات کاملا علنی است . چرا که ایجاد تغییرات در کشور نه با هیاهو ،نه با تیترهای نشریات همسو و نه با شعارهای یک ماهه در آستانه انتخابات ایجاد میشود . اصلاح وضع موجود با برنامههای مدون جدی ،عدم تعلق به عوامل ممانعت کننده با ایجاد اصلاحات و اعتقاد همراه با راهکارهای واضح جهت تغییرات میباشد.
لذا آقایان موسوی و کروبی ،برای اولین قدم لازم است که به جای انکار حضور و بایکوت اعلمی ،دعوت ایشان را اجابت نموده و اگر لااقل خود به حقانیتشان اعتقاد دارند ،اجازه بدهند که مردم خود مصالح خود را تشخیص دهند نه اینکه صلاح مردم را باجبار به خورد مردم بدهند. چرا که با ایجاد فضای عادلانه مردم صادق و ناصادقان را میتوانند تشخیص دهند.
